Tugba T.

Benim için psikolojik danışmanlık, yalnızca kişinin yaşadığı sorunu konuşmak değil; o sorunun altında yatan duygu, düşünce, ihtiyaç ve yaşam örüntülerini birlikte anlamlandırabilmek demek.

Bir insan olarak karşımdaki kişiyi yargılamadan dinlemeye, onun yaşadıklarını kendi gerçekliği içerisinde anlamaya önem veriyorum. Her insanın hikâyesinin, yaşam koşullarının ve ihtiyaçlarının farklı olduğuna inanıyorum. Bu nedenle danışmanlık sürecinde herkese uygulanabilecek tek bir reçete sunmak yerine, kişinin ihtiyacına ve sürecine göre şekillenen bir yol izlemeyi tercih ediyorum.

Uzman olarak yaklaşımımda samimiyet, güven, kabul ve gerçekçilik benim için oldukça önemli. Danışanın kendisini rahatlıkla ifade edebildiği, anlaşılmadığını ya da yargılandığını hissetmediği bir alan oluşturmaya çalışıyorum. Ancak danışmanlığı yalnızca dinlenilen ve rahatlanan bir alan olarak da görmüyorum. Gerektiğinde kişinin kendisiyle yüzleşmesine, tekrar eden döngülerini fark etmesine, kaçındığı duygu ve düşüncelere farklı bir yerden bakmasına ve hayatında somut değişiklikler yapabilmesine eşlik ediyorum.

Çalışmalarımda özellikle Kabul ve Kararlılık Terapisi (ACT) yaklaşımından yararlanıyor; kişinin zorlayıcı duygu ve düşüncelerini tamamen ortadan kaldırmaya çalışmak yerine, bunlarla daha sağlıklı bir ilişki kurabilmesini ve kendi değerleri doğrultusunda bir yaşam oluşturabilmesini önemsiyorum. Bunun yanında danışanın ihtiyacına göre farklı psikolojik danışma tekniklerinden de yararlanarak süreci kişiye özgü şekilde yapılandırıyorum.

Bireysel psikolojik danışmanlık, aile ve ilişki alanı, ergenlerle çalışma, sınav süreci ve eğitim danışmanlığı mesleki çalışmalarımın önemli bir bölümünü oluşturuyor. Eğitim alanındaki deneyimim sayesinde özellikle çocuk ve ergenleri yalnızca akademik başarı üzerinden değil; aile ilişkileri, benlik algısı, kaygıları, motivasyonları, sosyal ilişkileri ve gelişimsel özellikleriyle birlikte değerlendirmeyi önemsiyorum.

İlişki ve aile çalışmalarında ise “Kim haklı, kim haksız?” sorusundan çok, ilişkinin içerisinde tekrar eden iletişim biçimlerine, karşılanmayan ihtiyaçlara, sınır problemlerine ve kişilerin birbirleriyle nasıl temas kurduklarına odaklanıyorum. Amacım taraf tutmak değil; kişinin hem kendisini hem de ilişkideki yerini daha açık görebilmesine yardımcı olmak.

Danışmanlık sürecinde benim için en önemli noktalardan biri, danışanın bana bağımlı hâle gelmesi değil; zaman içerisinde kendi duygularını tanıyabilen, seçimlerinin sorumluluğunu alabilen, sınırlarını oluşturabilen ve zorlayıcı yaşam olayları karşısında kendi psikolojik kaynaklarını kullanabilen bir noktaya ulaşmasıdır.

Mesleki yaklaşımımın yanında insan olarak da sıcak, içten ve temas kurmayı önemseyen biriyim. Danışmanlık odasında mesafeli ve ulaşılmaz bir uzman profilinden ziyade, profesyonel sınırları korurken karşısındaki insanla gerçek bir iletişim kurabilen bir uzman olmaya özen gösteriyorum.

Kısacası benim için danışmanlık; bir insana “ne yapması gerektiğini” söylemekten çok, kendi cevaplarını bulabileceği yolu onunla birlikte yürümektir. Bazen kişinin ihtiyacı anlaşılmak, bazen fark etmek, bazen cesaret etmek, bazen de artık kendisine iyi gelmeyen bir döngüden çıkabilmektir. Ben de bu süreçte danışanın kendi gücünü, değerlerini ve yaşamındaki seçenekleri yeniden görebilmesine eşlik etmeyi amaçlıyorum.

:::