Emine Esra K.

Psikolog ve sanat terapistiyim. Aynı zamanda uzun yıllardır üretmeye devam eden bir kolaj sanatçısıyım. Psikoloji ve sanat benim için birbirinden ayrı iki alan değil; insanın kendisini, ilişkilerini ve iç dünyasını anlamasının farklı dilleri.

Terapi yaklaşımımda kişiyi yalnızca yaşadığı belirtiler üzerinden değerlendirmemeye önem veriyorum. Kaygının, öfkenin, donmanın, tekrar eden ilişki örüntülerinin ya da yaşamda sıkışmış hissetmenin ardında kişinin kendine özgü bir hikâyesi olduğuna inanıyorum. Bu nedenle terapide hem bugün yaşanan güçlüklerle çalışırken hem de gerektiğinde bu güçlüklerin kişinin geçmiş deneyimleri, ilişkileri, bedensel tepkileri ve iç dünyasıyla bağlantılarını birlikte araştırıyorum.

Çalışmalarım Bilişsel Davranışçı Terapi, sanat terapisi ve Jungiyen psikolojiden besleniyor. Jung'un insanı yalnızca sorunlarından kurtulmaya çalışan değil, yaşamı boyunca kendisini tanımaya ve bütünleşmeye devam eden bir varlık olarak ele alan yaklaşımı bana yakın. Bu nedenle terapide kişinin tekrar eden yaşam örüntülerine, gölgede bıraktığı taraflarına, içsel çatışmalarına, rüyalarına, sembollerine, yaratıcılığına ve yaşamındaki anlam arayışına da yer verebiliyorum.

Sanat terapisi ise özellikle kelimelerin yetmediği yerlerde başka bir ifade alanı açıyor. İmge, renk, metafor, kolaj, yazı ve farklı yaratıcı yöntemleri gerektiğinde terapötik sürece dahil ediyorum. Bunun için kişinin sanatsal bir yeteneğe veya deneyime sahip olması gerekmiyor. Buradaki amaç güzel bir şey üretmek değil, bazen sözcüklerle ulaşılması güç olan bir deneyime başka bir yoldan yaklaşabilmek.

Uzun yıllardır nöroçeşitli bireylerle çalışıyorum. Otizm, DEHB ve farklı gelişimsel özelliklere sahip bireylerle yürüttüğüm çalışmalar, insanı tek bir “normal” tanımı üzerinden değerlendirmemeyi mesleki yaklaşımımın önemli bir parçası haline getirdi. Danışanın kendisini sürekli değiştirmeye çalışmasından ziyade, kendi işleyişini anlamasını, ihtiyaçlarını fark etmesini ve kendisine daha uygun bir yaşam kurabilmesini önemsiyorum.

Terapi ilişkisinde yargılamayan, meraklı, açık ve insani bir yerde durmaya çalışıyorum. Danışanın karşısında her şeyi bilen bir uzman olmak yerine, kendi yaşamına ilişkin bilgiyi zaten taşıyan kişiye dikkatle eşlik eden bir terapist olmayı önemsiyorum. Gerektiğinde yapılandırılmış ve somut çalışabilir, gerektiğinde daha derin ve sembolik bir alana geçebiliriz.

Benim için terapinin amacı yalnızca kişinin daha az kaygılanması ya da bir belirtinin ortadan kalkması değildir. Bazen asıl mesele, insanın neden aynı ilişkilerin içinde kaldığını, neden belirli yerlerde kendisini kaybettiğini, hangi taraflarını uzun zamandır susturduğunu ve hayatında neye daha fazla yer açmak istediğini keşfetmesidir. Terapinin kişinin yalnızca daha iyi hissetmesine değil, kendisini daha iyi tanımasına ve kendi yaşamıyla daha sahici bir ilişki kurmasına da alan açabileceğine inanıyorum.