Hande Ceren D.

Girne Amerikan Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik bölümünden mezun oldum. Lisans mezuniyetimin ardından dört yıl boyunca ilkokul ve ortaokul düzeyinde psikolojik danışman olarak çalıştım. Bu dönemde öğrenciler ve ebeveynlerle yürüttüğüm düzenli görüşmeler; farklı yaşam öykülerine ve aile dinamiklerine yakından temas etmemi, kişinin kendini anlatma biçimini dikkatle dinleme, ilişki kurma ve dile getirilenlerin ardındaki ihtiyaçları fark etme becerilerimi mesleki pratiğin içinde derinleştirmemi sağladı. Bu deneyimin ardından İstanbul Rumeli Üniversitesi Klinik Psikoloji yüksek lisans programını tamamladım.

Klinik Psikoloji yüksek lisans eğitimim sırasında Şema Terapi ve Bilişsel Davranışçı Terapi’yi ders programı kapsamında ele aldım; her iki yaklaşım doğrultusunda yürüttüğüm vaka çalışmalarını süpervizyon eşliğinde sürdürdüm. Bu süreç, kişinin güncel yaşantısını erken dönem deneyimleri, temel inançları, duygusal ihtiyaçları, baş etme biçimleri ve tekrar eden ilişki örüntüleriyle birlikte değerlendiren bütüncül bir klinik bakış geliştirmeme zemin hazırladı.

Lisansüstü mezuniyet çalışmamı, travma sonrası büyüme ile mizah tarzları arasındaki ilişkide psikolojik esnekliğin aracı rolü üzerine tamamladım. Bu çalışma, travmatik yaşantıları yalnızca ortaya çıkardıkları güçlükler üzerinden değil; kişinin bu yaşantılarla nasıl ilişki kurduğu, hangi baş etme biçimlerine yöneldiği ve psikolojik esnekliğin uyum sağlama sürecindeki yeri üzerinden de değerlendirmeme katkı sağladı. Aynı zamanda insanların zorlayıcı deneyimlere verdikleri tepkilerin tek bir biçimde açıklanamayacağını ve her kişinin anlamlandırma sürecinin kendi bağlamı içinde ele alınması gerektiğini daha derinlikli biçimde düşünmeme alan açtı.

Bugünkü çalışmalarımda bireysel psikoterapi alanında yetişkin danışanlarla çalışıyorum.

Psikoterapi bana insanın kendisiyle kurduğu ilişkiye daha yakından bakmayı öğretti. Bazı duyguların hemen çözülmesi değil, önce gerçekten anlaşılması gerektiğini; tekrar eden örüntülerin ardında çoğu zaman görülmeyi bekleyen bir ihtiyaç olduğunu fark ettim. Kendime ve başkalarına daha meraklı, daha az yargılayan bir yerden bakabilmek benim için bu sürecin en kıymetli taraflarından biri oldu.

Benim için terapi, danışanın yalnızca anlatıldığı değil, gerçekten duyulduğu ve birlikte düşünüldüğü bir süreç. Seanslarda bugün yaşananların yanında, bunların geçmiş deneyimler, ilişkiler ve kişinin kendisiyle kurduğu bağla nasıl birleştiğine de bakarız. Bazen bir duygunun içinde biraz daha kalır, bazen tekrar eden bir örüntünün izini süreriz. Amacım size hazır cevaplar vermek değil; kendinizi daha açık görebileceğiniz güvenli ve gerçek bir çalışma alanı oluşturmak.