Fahriye nuşin A.

Bir uzman olarak danışanlarımla kurduğum ilişkiyi yalnızca “sorun çözme” odağında değil, kişinin kendini derinlemesine anlayabileceği bir keşif alanı olarak görürüm. Terapi sürecinde en çok önem verdiğim şey, danışanın kendini yargılanmadan, olduğu haliyle ifade edebileceği güvenli bir alan yaratmaktır. Çünkü gerçek değişimin, ancak kişi kendisiyle temas kurabildiğinde mümkün olduğuna inanıyorum.

Psikanalitik ve psikodinamik yönelimli çalışıyorum. Bu yaklaşımda, yalnızca mevcut semptomlara değil, bu semptomların altında yatan bilinçdışı dinamiklere, tekrar eden ilişki örüntülerine ve erken dönem deneyimlere odaklanırım. Danışanlarımın hayatlarında “neden hep benzer şeyleri yaşıyorum?” sorusunun izini birlikte süreriz. İlişkilerde tekrar eden döngüler, bağlanma biçimleri, içsel çatışmalar ve bastırılmış duygular terapi sürecinin önemli odak noktalarıdır.

Çalışma alanlarım arasında travma, göç deneyimi, ilişki problemleri, bağlanma dinamikleri, depresyon, anksiyete, duygusal yeme, beden algısı, özdeğer ve kimlik çalışmaları yer almaktadır. Özellikle travma ve göç üzerine yaptığım akademik çalışmalar, danışanların yaşadığı kırılma noktalarını daha derinlikli anlamamı sağlar. Yas süreci ve kayıpla baş etme konularında da danışanlara eşlik etmekteyim.

Seanslarda yüzeyde görünenin ötesine geçmeye çalışırım. Bazen bir duygu, bir rüya, bir tekrar eden davranış ya da ilişkide yaşanan küçük bir an bile derin bir içsel anlam taşır. Bu nedenle terapiyi, hızlı çözümler sunan bir süreçten ziyade, kişinin kendine doğru yaptığı bir yolculuk olarak ele alırım.

Danışanlarımla kurduğum terapötik ilişkide şeffaf, sınırları net ve aynı zamanda sıcak bir tutum benimserim. Ne tamamen mesafeli ne de sınırları belirsiz bir yaklaşım… Güven veren, kapsayıcı ve gerçek bir ilişki kurmayı önemserim. Danışanlarım genellikle kendilerini “anlaşılmış”, “görülmüş” ve “rahatça ifade edebilir” hissettiklerini ifade ederler.

Projektif testler (Rorschach ve TAT) ile çalışıyor olmam, danışanın bilinçdışı süreçlerini daha derinlemesine değerlendirmeme olanak sağlar. Bu değerlendirmeler, terapi sürecini daha bütüncül ve kişiye özgü şekilde şekillendirmemde önemli bir rol oynar.

Benim için terapi; danışanın yalnızca semptomlarının azalması değil, kendisiyle kurduğu ilişkinin dönüşmesidir. Kişinin kendine daha şefkatli yaklaşabildiği, içsel çatışmalarını fark edebildiği ve hayatındaki tekrar eden döngüleri dönüştürebildiği bir süreç hedeflerim.

Her danışanı kendi hikayesi, kendi ritmi ve kendi gerçekliği içinde değerlendirir; standart kalıplar yerine, kişiye özgü bir yol haritası oluştururum.