Ayşegül D.

İnsanları anlamaya, hikâyelerini merak etmeye ve her bireyin yaşadığı deneyimin kendine özgü olduğuna inanan biriyim. Benim için bir insanı anlamak; yalnızca anlattıklarını değil, bazen anlatamadıklarını, duygularını, ihtiyaçlarını ve yaşadığı olaylara yüklediği anlamları da görebilmeye çalışmak demek.

Psikoloji eğitimim boyunca ve sonrasında insan ilişkileri, duygular, kaygılar, yaşamın getirdiği değişimler, ilişki dinamikleri, öz farkındalık ve kişinin kendisiyle kurduğu ilişki özellikle ilgilendiğim alanlar oldu. Yaklaşımımda yargılamadan dinlemeyi, kişinin kendisini rahatça ifade edebileceği güvenli ve samimi bir iletişim alanı oluşturmayı önemsiyorum.

Hayatın bazı dönemlerinde insan ne hissettiğini, neden aynı döngülerin içinde kaldığını ya da aslında neye ihtiyacı olduğunu anlamakta zorlanabiliyor. Bazen yalnızca yaşananları anlatabilmek bile önemliyken, bazen kişinin kendisine farklı bir yerden bakabilmesi ve kendi cevaplarını keşfedebilmesi gerekiyor. Bu süreçte karşımdaki kişiye hazır cevaplar vermekten çok, kendisini ve yaşadıklarını daha iyi anlamasına eşlik etmeyi değerli buluyorum.

İnsan olarak empati yönümün güçlü, iletişimimde içten ve karşımdaki kişinin bireyselliğine saygılı olduğumu düşünüyorum. Herkesin yaşam deneyiminin, sınırlarının, ihtiyaçlarının ve değişim hızının farklı olduğuna inanıyorum. Bu nedenle kişiyi belirli kalıplara yerleştirmek yerine onu kendi koşulları ve hikâyesi içerisinde anlamaya çalışıyorum.

Özellikle kendini daha yakından tanımak, ilişkilerindeki örüntüleri fark etmek, yaşamındaki değişimlere uyum sağlamak, duygularını anlamlandırmak ve kendisiyle daha sağlıklı bir ilişki kurmak isteyen kişilerle çalışmaya ilgi duyuyorum.

Benim için bu süreç, kişinin “olması gereken” bir versiyonuna dönüşmesinden çok, kendisini daha iyi tanıdığı, ihtiyaçlarını fark ettiği ve kendi hayatında daha bilinçli seçimler yapabildiği bir alan yaratabilmekle ilgili.